POWRÓC DO STRONY:http://www.tlig.org/pl/testimonies/churchpos/seraphim/WIELKOSC CZCIONKI: NORMALNY - DUZY

Polski » Świadectwa » Stanowisko Kościoła » Arcybiskup Seraphim »

 

Arcybiskup Seraphim

Jego Eminencja Arcybiskup Johannesburgu i Pretoria Seraphim

Podróżując z Waszyngtonu, USA do Johannesburgu, 1 maj 2006 r.

His Eminence Archbishop of Johannesburg and Pretoria SeraphimZnajduje się w samolocie linii South African Airlines w trakcie mojej podróży powrotnej do Johannesburgu z Waszyngtonu gdzie jako Wice-Prezydent Pan-Afrykańskiej Rady Kościołów uczestniczyłem w bardzo ważnej międzyreligijnej konferencji na Uniwersytecie Georgtown. Główny nacisk został położony tam na znaczenie religii w ochronie praw człowieka i pierwszeństwo jakie powinno być dane dialogowi w odnajdywaniu rozwiązań zarówno dla lokalnych jaki i międzynarodowych różnic, które zagrażają pokojowi na świecie. Podróż ta trwa siedemnaście godzin z godziną przerwy w Acca, stolicy Ghany. Zwykle kiedy nie jestem zmęczony wykorzystuję okazję, żeby zanotować kilka kwestii.

Pod koniec konferencji miałem możliwość i przyjemność być gościem pewnych dobrych przyjaciół, państwa Rydén, których również miałem zaszczyt gościć w swoim domu w przeszłości. Podczas mojego pobytu, państwo Rydén, gościło jeszcze dwójkę przyjaciółek, jedną z Nowego Jorku i jedną z Monako. Obydwie były greczynkami i obie miały na imię Georgia. Georgia z Nowego Jorku była drugim pokoleniem Mani i to było nasze drugie spotkanie.

Vassula Ryden wyrosła w greckim środowisku emigranckim gdzie nacisk był świecki ale dawało się także znaczenie rodzinie jako społecznej instytucji i religijnym przekonaniom Prawosławnej tradycji, które wyrażały się uczestnictwie w kościele podczas Bożego Narodzenia i Wielkanocy jak również podczas ślubów, chrzcin i pogrzebów

Vassula prowadziła typowy społeczny styl życia z zwykłymi problemami dnia codziennego do czasu aż pewnego dnia, w dziwny i tajemniczy sposób, usłyszała słodki i nieznany głos, który był wezwaniem do misji – świadczenia o Bożej obecności wśród nas. Najpierw była zadziwiona i nie wiedziała co zrobić. Bóg jednak pomógł jej zrozumieć tą misję i Vassula z posłuszeństwem, pokorą i dużą ilością modlitw zaczęła zapisywać orędzia, które otrzymywała wewnętrznie od Boga. W tym samym czasie zmieniłam się i zaczęła prowadzić inny styl życia. Bóg i modlitwa do Boga stały się jej życiem. W ten sposób zaczęła się jej misja przyprowadzania ludzi bliżej Boga.

Faktycznie jeśli ktoś przestudiuje z dużą dbałością orędzia, które Vassula otrzymuje to zauważy, że orędzia podkreślają podstawowe nauki Biblii Świętej i Tradycję Ojca Świętego naszego Kościoła. Całe orędzia nawiązują do duchowego przygotowania na okazanie skruchy, do wezwania aby żyć świętym, mistycznym, eklezjastycznym i eschatologicznym życiem, ulżyć cierpieniom naszym bliźnim istotom ludzkim, szczególnie bezbronnym dzieciom a szczególnie tym, które są zabijane zanim się narodzą poprzez zgubny grzech aborcji. Innym ważnym wskazaniem w orędziach jest potrzeba wsparcia dla zjednoczenia Mistycznego Ciała Chrystusa, innymi słowy mówiąc, jedności Kościołów i dodatkowo widzialnego umocnienia więzi pomiędzy Kościołami poczynając od obchodzenia przez wszystkich Chrześcijan razem Zmartwychwstania Chrystusa tej samej daty.

Chociaż wielu skorzystało duchowo dzięki modlitwom Vassuli i orędziom dając pierwszeństwo Bogu w swoich życiach, istnieje znaczna liczba takich, którzy oficjalnie lub nieoficjalnie przeciwstawiają się jej.

Wygląda na to, że w jakiś sposób droga którą, jak mówi Vassula, otrzymuje Boże orędzia została źle zrozumiana i niektórzy są gotowi rzucić w nią kamieniami i obstawać za tym, żeby spalono ją żywcem. Ten rodzaj religijnego fanatyzmu, który przywołuje ekstremalne sytuacje powszechne w czasach średnich, jest nie do zaakceptowania.

Jeśli ktoś czyta orędzia Vassuli dokładnie z punktu widzenia teologicznego i eklezjalnego punktu widzenia, szczególnie mając w myślach dogmat Prawosławia, to trudno znaleźć błędne wierzenia. Jeśli z jakiegoś powodu daje to takie wrażenia, to jest tak z powodu negatywnego osądu, którzy pewni ludzie mają przez interpretację orędzia nie tak jak Vassula, ale chcą interpretować tak, żeby potępić ją jako heretyczkę. Vassula nigdy nie oponowała, żeby przedyskutować jakiegoś orędzia, które ludzie mogą źle zrozumieć i które sprawiają, że ją odrzucają. Propagandowa woja przeciw Vassuli jest tak wielka, że ktoś kto z dobrymi intencjami chciałby się do niej zbliżyć, bez osądzania i pragnąc spokojnie przeczytać orędzia, natychmiast również zostali by osądzeni o herezję. Panie i Najświętsza Maryjo Panno, co za klątwa wpaść w ręce fanatycznie religijnych ludzi, współczesnych fanatycznych Faryzeuszy i Saduceuszy. Pełni nienawiści pochowają was żywcem.

Toteż pochodzenia Mani Georgia z Nowego Jorku i Georgia z Monako i wiele innych Georgii, które nie zostały wzruszone przez kościół z duchowieństwem i teologami, zostały wzruszone przez Vassulę i Orędzia. Miliony dusz, które żyły z dala od światła Bożego i które po przeczytaniu orędzi, stały się diakonami i diakoniskami żyjącego świadectwa o obecności Bożej miłości pośród nas, w społecznym życiu współczesnego świata tej naszej udręczonej epoki.

Oczywiście w tym stwierdzeniu w żaden sposób nie deprecjonuje ogromną i skomplikowaną misję naszego Kościoła z pastoralnej, filantropowej i misjonarskiej perspektywy. Jedna są jeszcze inne sposoby w jakie dusze mogą być zbawione. Laiccy charyzmatyczni członkowie Kościoła, z darami Ducha Świętego, mogą prowadzić dusze do przybliżenia się do Boga i życia życiem duchowym. Nie oznacza to, że zastępują oni świętą pracę naszych duchownych, wręcz przeciwnie, oni ją uzupełniają i mogą zaofiarować swoją posługą, swoją duchowością i swoim świadectwem, równie ważną misję winnicy Kościoła.

Na koniec, zarówno na lokalnym i międzynarodowym poziomie, przez wyznaczony komisję, nasz Kościół będzie musiał rozważyć orędzia Vassuli z integralnością i poprzez dyskusję, żeby sformułować odpowiedzialną opinię i zatrzymać ten „sprzeczny fenomen”. Gdy wielu członków naszego Kościoła i innych Chrześcijan korzysta duchowo, a kiedy inni ludzie świeccy i duchowni zwalczają Vassulę i mówią kłamstwa na jej temat, a orędzia te są od Boga, to tak naprawdę zwalczają oni Boga.

Osobiście, jako Prawosławny Biskup, nie znalazłem doktorskich błędów w treści orędzi Vassuli w odniesieniu do Prawosławnego dogmatu i jestem pewien, że jeśli te orędzia zostały przez kogoś źle odebrane Vassula chce pokornie i z miłością i dobrymi intencjami wyjaśnić je nam zgodnie z Objawioną Prawdą Kościoła, że jest to wyrażone w Biblii Świętej i Tradycji naszego Kościoła.

Orędzia Vassuli nie są nowym Objawieniem Boga i nie wspominają o niczym odmiennym od tego co jest w Piśmie Świętym i Eklezjalnej Tradycji, które są całkowite i naszym zbawieniem. Raczej są one jak teksty Ojców Kościoła i inne eklezjalne teksty, które pomagają nam pojąć i doświadczyć zawartość Boskiego Objawienia w Piśmie Świętym i Tradycji Kościoła. Intencje Vassuli są czyste i zbawienne.

Przez czytanie i medytowanie pouczeń zawartych w orędziach Vassuli, wielu Chrześcijan mogą otrzymać maksimum korzyści przez jednoczenie i przez dawanie swojego świadectwa, żeby uleczyć rany, które zadaje krytyczne traktowanie. Żeby moje słowa nie zostały źle zrozumiane, powinienem podkreślić, że jeśli nawiązuję do duchowych korzyści jakie się otrzymuje dzięki czytaniu orędzi Vassuli nie mówię ani nie chcę dawać wrażenia, że nie wspieram pierwszeństwa, które każdy Chrześcijanin powinien dawać czytaniu i studiowaniu Pisma Świętego w swoim życiu, podobnie jak Tradycji Kościoła. Co więcej, ten bardzo ważny punkt jest czymś bardzo podkreślonym w orędziach Vassuli.

Muszę także wspomnieć, że nawet w przeszłości wielu eklezjalnych pisarzy odsuwało nieco z nauczania Kościoła w pewnych częściach ich tekstów albo dawało wrażenie, że różniły się od doktryny Kościoła. Kiedy eklezjalne autorytety zwracały im na to uwagę, wyjaśnienia nauczania Kościoła były dawane z pokorą i łagodnością aby chronić zbawczy plan Chrystusa. Wierzę że Vassula ma pokorę i dobrą wolę, żeby zrobić to samo, gdy pewne części orędzi dawałyby wrażenie odchylających się od dogmatu czy błędnych przekonań.

Dialog jest sposobem, którym ludzie mogą przezwyciężyć te nieporozumienia ku chwale naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Chwałą Boga, która zbiega się z zbawczym planem Chrystusa i orędziami Vassuli, które wnoszą swój wkład do tego celu.