ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ:http://www.tlig.org/el/spirituality/pilgrimages/turkey2007/report/ΜΕΓΕΘΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΕΙΡΑΣ: ΚΑΝΟΝΙΚΟ - ΜΕΓΑΛΟ

Ελληνικά » Πνευματικότητα » Προσκυνηματικά Ταξίδια και Συναντήσεις  » Βιβλική Τουρκία, Προσκύνημα 2007 » Αναφορά Προσκυνήματος »

 

Το 6ο Οικουμενικό Προσκυνηματικό Ταξίδι της Αληθινής εν Θεώ Ζωής στην Τουρκία και Ελλάδα, 2007

Ο π. Twileston είναι Σύμβουλος ιεραποστολής και ανανέωσης για την Αγγλικανική Επισκοπή του Chichester στην Αγγλία

Από τις 19 ως τις 29 Μαϊου, δώδεκα πούλμαν μεταφέροντας 500 προσκυνητές ταξίδεψαν διασχίζοντας την Τουρκία σε Χριστιανικά μνημεία καθώς και στην Πάτμο, σ’ ένα πνευματικό προσκύνημα. Ήρθαν βασικά από από 18 χριστιανικές ομολογίες υπό την καθοδήγηση 50 επισκόπων και ιερέων, μαζί με Βουδιστές, Ινδουιστές, Μουσουλμάνους πιστούς και κληρικούς.

Αυτό ήταν το 6ο προσκυνηματικό ταξίδι της Αληθινής εν Θεώ Ζωής, υπό την έμπνευση των Θεϊκών Μηνυμάτων, τα οποία προσκαλούν σε μια πνευματική ανανέωση μεταξύ των Χριστιανών και στην ανάκτηση της Χριστιανικής ενότητας, υπηρετώντας την ειρήνη και τη συμφιλίωση που ο Χριστός επιθυμεί να φέρει στον κόσμο Του.

Οι συμμετέχοντες από 56 χώρες, εγκαινίασαν ένα νέο πνεύμα που είναι τώρα παρόν στις περισσότερες εκκλησίες. Αυτό το πνεύμα πλήρους κοινωνίας και αδελφότητας ανάμεσα στις χριστιανικές εκκλησίες. Ομιλητές στο προσκύνημα βεβαίωσαν ένα προφητικό κίνημα προσευχής ανα τον κόσμο, το οποίο καταλύει τα σύνορα μεταξύ ομολογιών. Οι επίσκοποι, οι ιερείς και οι πάστορες, επηρεασμένοι από τα μηνύματα, μίλησαν για το πώς οι Χριστιανοί ηγέτες έχουν αρχίσει να κτίζουν την εμπιστοσύνη και την συνεργασία μεταξύ των εκκλησιών και το πώς αυτό έχει επιφέρει ευλογίες στις τοπικές κοινότητες ανά τον κόσμο. Βεβαίωσαν ότι τα μηνύματα φαίνονται αληθινά ως προς την πίστη της εκκλησίας διαμέσου των αιώνων, ενώ παράλληλα καλούν τα μέλη των εκκλησιών σε μια ανανεωμένη εμπιστοσύνη και μια βαθύτερη ταπεινότητα μεταξύ των, ειδικά των ηγετών.

ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Οι προσκυνητές συγκεντρώθηκαν σε ξενοδοχεία του Καϊσερί (τουρκική ονομασία για την παλαιά Καισάρεια), πατρίδα του Μεγ. Βασιλείου (330-379) του μεγάλου διδασκάλου του Αγίου Πνεύματος. Αυτό φάνηκε κατάλληλο για την λειτουργική εποχή μεταξύ Αναλήψεως και Πεντηκοστής. Ήταν η αρχή μιας μεγάλης επίκλησης του Αγίου Πνεύματος, η οποία κράτησε εννέα ημέρες όπου αφιερωθήκαμε στην προσευχή μαζί με την Μαρία, την Μητέρα του Ιησού (Πράξεις 1:14).

Η Καππαδοκία δεν είναι μόνο η πατρίδα του Μεγ. Βασιλείου αλλά και του Αγ. Γρηγορίου του Ναζιανζηνού, και του Αγ. Γρηγορίου Νύσσης. Αυτοί οι αποκαλούμενοι Πατέρες της Καππαδοκίας ήταν τα μεγάλα μυαλά και πνεύματα που ο Θεός τα χρησιμοποίησε για να κατατροπώσει τον Αρειανισμό, μια αίρεση του τετάρτου αιώνα, η οποία δεν δεχόταν την θεϊκή υπόσταση του Χριστού. Στο Καϊσερί, 500 Χριστιανοί από 56 χώρες και 18 Χριστιανικές ομολογίες συγκεντρώθηκαν γύρω από ένα βωμό για να ακούσουν ένα κάλεσμα στην θυσιαστήρια αγάπη από τον αρχιεπίσκοπο Βίνσεντ Κονσεσάο από το Δελχί. Η ενότητα που εκφράστηκε στην καθημερινή Θεία Λειτουργία ήταν ένα σημάδι προφητικό. Η Αληθινή εν Θεώ Ζωή ανοίγει ένα όραμα ενότητας και μεταστροφής που μας γνέφει ώστε να δούμε πέρα από την σημερινή εκκλησία.

12 πούλμαν ξεκίνησαν για μια περιοδεία ανά την Καππαδοκία, με την εξαιρετική βραχώδη μορφολογία της και τις υπόγειες πολιτείες της. Ο αμμόλιθος σκαλίζεται εύκολα από ανθρώπινο χέρι ή από τα στοιχεία της φύσης. Οι Χριστιανοί που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από καταδιώξεις τους πρώτους αιώνες, κατέφευγαν εκεί για να βρουν καταφύγιο.

Στο Καϊσερί η Βασούλα διάβασε έναν σημαντικό λόγο του μακαριστού Πατριάρχη Αθηναγόρα, ο οποίος λόγος μας διαβεβαίωσε ότι η φλόγα του Πνεύματος μπορεί να αναλώσει τις διαιρέσεις. Με αυτή την διαβεβαίωση θυμηθήκαμε ένα μήνυμα του Χριστού: «Πόσον καιρό ακόμη θα είναι ο κόσμος διηρημένος και η Εκκλησία Μου κομματιασμένη; Δεν έχετε ακούσει τον θρήνο των αγίων; Πολλοί από τους ιεράρχες Μου μετρούν πολύ περισσότερο την γνώμη των ανθρώπων κι αυτό είναι απεχθές στα Μάτια Μου.»

Η δεύτερη ημέρα μας ξεκίνησε στο ξενοδοχείο με μια Ορθόδοξη Λειτουργία και μια υπέροχη αίσθηση της παρουσίας του Κυρίου μας. Η Λειτουργία αυτή αρχικά είχε προγραμματιστεί να λάβει χώρα σε μια από τις λιγοστές εκκλησίες εν λειτουργία σ’ αυτό το κομμάτι της Τουρκίας, αλλά μας απαγορεύτηκε για λόγους ασφαλείας.

Το ταξίδι μας ανά την Καππαδοκία συνεχίστηκε στην Σινασσό και τις υπόγειες εκκλησίες της Giorene. Εκεί, ψάλλαμε Χριστιανικούς ύμνους και μας δόθηκε άδεια από τους λαϊκούς οδηγούς μας να τιμήσουμε την μνήμη εκείνων που έφυγαν πριν από εμάς γνωρίζοντας ότι η δόξα που μοιράζονται εν Χριστώ είναι για μας και ότι χωρίς εμάς δεν θα φτάσουν στην τελειότητα. (Εβρ. 11:40)

Στα πούλμαν το απόγευμα ακούσαμε μαρτυρίες για το έργο που έκανε το Άγιο Πνεύμα στις ζωές του καθενός ξεχωριστά. Κάθε μέρα προσευχόμασταν το ροδάριο. Θυμάμαι αρκετούς ανθρώπους που είχαν συγκινηθεί βαθύτατα από τα Λυπηρά Μυστήρια όπως τα διαβάσαμε από το βιβλιαράκι προσευχής της Αληθινής εν Θεώ Ζωής. Οι ζωντανές περιγραφές μέσα στη μηνύματα με τις οποίες ο Χριστός περιέγραψε λεπτομερώς τα Πάθη Του, ραγίζουν την καρδιά.

ΤΟΥΡΚΙΑ, Η ΓΕΦΥΡΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Στην Αγγλικανική Λειτουργία την τρίτη ημέρα χοροστάτησε ο επίσκοπος Ριαχ, ο οποίος μόλις είχε αποσυρθεί από μια θέση που του στοίχισε ακριβά στην Ιερουσαλήμ. Η λειτουργία αυτή μας κάλεσε να συμφιλιωθούμε – να αφιερώσουμε χρόνο για τον Θεό, να κτίσουμε Χριστιανική επικοινωνία και να εμπιστευθούμε την Αγάπη του Θεού για τον κόσμο. Προωθήστε τον λόγο, είπε ο επίσκοπος. Αυτό προσπαθήσαμε να πράξουμε ως Χριστιανοί διαφορετικών εθνοτήτων και κουλτούρας κι έτσι οι ομολογίες πλησίασαν περισσότερο η μια την άλλη.

Οι προσκυνητές ταξίδεψαν 630 χιλιόμετρα μέσα στην Τουρκία, την μεγαλύτερη ανατολικοδυτική χερσόνησο στον κόσμο, η οποία γεφυρώνει την Ασία με την Ευρώπη. Καθώς ταξιδεύαμε είδαμε το περίφημο καραβάν σαράϊ, τα ξενοδοχεία κατά μήκος του δρόμου όπου οι ταξιδιώτες τον παλιό καιρό μπορούσαν να καταλύσουν και να ξεκουραστούν από το ταξίδι τους. «Στον Οίκο του Πατρός Μου υπάρχουν πολλά τόποι διαμονής» είπε ο Ιησούς (Ιωάννης 14:2). Πολλοί τόποι ανάπαυσης στο ταξίδι προς τη θεωρία του Θεού.

Σ’ ένα απ΄αυτά τα μέρη ξεκούρασης στο ταξίδι μας αυτό, στο Ικόνιο, θυμηθήκαμε την τοποθεσία της πρώτης αποστολής των Αποστόλων Παύλου και Βαρνάβα. Σε ένα άλλο υπήρχε ένα μικρό τζαμί όπου μπόρεσα να μπω και να προσευχηθώ για τις Χριστιανομουσουλμανικές σχέσεις. Ο οδηγός μας μίλησε για το Ισλάμ ότι είναι μια θρησκεία ελέους. Όσο βαθαίνει η αίσθηση της ανάγκης που έχουμε για έλεος, τόσο πιο κοντά έρχονται οι πιστοί αναμεταξύ τους, ακόμη κι αν ανήκουν σε διαφορετικές θρησκείες. Αυτό ήταν ένα θέμα σε κάποιες συζητήσεις μου, που μου το ενέπνευσαν τα μηνύματα.

ΟΙ ΕΠΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ

Την τέταρτη ημέρα ξεκινήσαμε την ξενάγησή μας στις επτά εκκλησίες της Αποκαλύψεως. Από το ξενοδοχείο μας στο Παμούκαλε, την αρχαία Ιεράπολη, φθάσαμε οδικώς στην αποκαλούμενη ιερή πόλη, λευκή από το οξείδιο του ασβεστίου, για να συναχθούμε στην τοποθεσία του μαρτυρίου του Αποστόλου Φιλίππου. Μερικές εβδομάδες πριν το προσκύνημά μας αυτό, τρεις Προτεστάντες ιεραπόστολοι είχαν σκοτωθεί στην Τουρκία. Ήταν, λοιπόν, φυσικό για μας να στοχαστούμε σ΄ αυτό το μέρος το μέγεθος του κόστους που μπορεί να έχει η μαρτυρία της αλήθειας του Χριστού σε οποιαδήποτε εποχή.

Αι Κολοσσαί και η Λαοδίκεια είναι ορατές από τα υψίπεδα της Ιεράπολης και αναφέρονται και οι δύο στην Καινή Διαθήκη. Φτάσαμε στην Λαοδίκεια και προσευχηθήκαμε εκεί στην ερειπωμένη εκκλησία ζητώντας από το Άγιο Πνεύμα να μας γλιτώσει από το να είμαστε «χλιαροί» χριστιανοί (Αποκ. 3:15). Αυτή η περιοχή βρίθει θερμών και κρύων πηγών, κάτι το οποίο έδωσε μια ζωηρή αίσθηση στην Βιβλική αναφορά. Πολλοί από εμάς κολύμπησαν εκείνο το απόγευμα στα νερά του σπα του ξενοδοχείου που ήταν πλούσια σε οξείδιο του ασβεστίου.

Το απόγευμα, είδαμε φωτογραφίες από κάποια εξαιρετικά φαινόμενα που έλαβαν χώρα στις συνάξεις της Αληθινής εν Θεώ Ζωής, τα οποία η Βασούλα ερμήνευσε ως ένα κάλεσμα από την Καρδιά του Χριστού. Η Ιερή Του Καρδιά ματώνει πάντα για τις διαιρέσεις του Σώματος Του, της Εκκλησίας.

Η λειτουργία, αφιερωμένη στην Θεοτόκο, την Βοηθό των Χριστιανών, την πέμπτη μέρα περιελάμβανε μια πλούσια ομιλία, από τον Καρδινάλιο Φρεντ Κρικενμπικ από τις Φιλιππίνες, πάνω στην ενότητα μέσα στην Αγία Τριάδα που κατευθύνεται προς όλους ξεκινώντας από την Θεοτόκο, κόρη του Πατέρα, Μητέρα του Υιού και Νύμφη του Αγίου Πνεύματος. Αυτό ενέπνευσε την επίσκεψη στην ερειπωμένη εκκλησία της Φιλαδέλφειας, έναν τόπο αδελφικής αγάπης. Δεν υπάρχουν κριτικές γι’ αυτή την εκκλησία στην Αποκάλυψη, αλλά μάλλον έπαινος για την αντοχή των μελών της με αγάπη. Οι κολώνες στέκονται ακόμη, ένα ίχνος της υπόσχεσης στους πιστούς στις Σάρδεις ότι θα γίνονταν στύλοι στο ναό του Θεού (Αποκ. 3:12).

Στις Σάρδεις, η Βασούλα μπήκε στο δικό μας πούλμαν. Καθώς διαβάζαμε το μήνυμα του Ιωάννου σταλμένο από τον Θεό προς την εκκλησία των Σάρδεων, που καλούσε σε πνευματική αφύπνιση και επαγρύπνηση, ήταν φυσικό να ευχαριστήσουμε τον Θεό για τους προφήτες στην Εκκλησία που συνεχίζουν με το αφυπνιστικό τους κάλεσμα.

Ένα τέτοιο κάλεσμα πλαισιώθηκε στην απογευματινή προσευχή θεραπείας, κατά την οποία πολλοί αγγίχτηκαν βαθιά και παρακινήθηκαν από καρδίας σε μια εξομολόγηση και σε πολλές περιπτώσεις αναπαύθηκαν στο πνεύμα.

ΛΟΓΙΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΦΕΣΣΟ

Καθώς ξεκινούσε η έκτη ημέρα, κάναμε την μικρή απόσταση από τα ξενοδοχεία μας προς το σπίτι της Παναγίας στην Έφεσο. Εκεί, μας καλωσόρισε ο π. Τάρσυ Ματθίας, επικεφαλής ενός συνεχώς φθίνοντος αριθμού ντόπιων Χριστιανών που διατηρούν τους αγίους τόπους μας στην Τουρκία. Του μετέφερα χαιρετισμούς από ένα φίλο του, τον δικό μου Επίσκοπο του Τσίτσεστερ. Η Καθολική Θεία Λειτουργία τελέστηκε από τον καρδινάλιο Τελέσφορο Τόπο από την Ινδία, και χρησιμοποιήθηκε το χρυσό δισκοπότηρο και η λαβίδα που χρησιμοποίησε ο Πάπας το 2006. Συνεπαρμένος από πνεύμα χαράς και ενότητας, ο Καρδινάλιος τελείωσε την Θεία Λειτουργία αναφωνώντας: Η Αληθινή εν Θεώ Ζωή είναι το μέλλον.

Έμελλε να είναι ημέρα προφητικών λόγων. Το απόγευμα, γύρω από την παραδοσιακή τοποθεσία της ταφής του Ευαγγελιστού Ιωάννη, ενώσαμε τα χέρια και ψάλαμε αφού κάποιος διάβασε από τα μηνύματα την επιθυμία του Χριστού ότι θα πρέπει τα κύρια δόγματα της Εκκλησίας σαν σιδερένιες ράβδοι, να λυγίσουν, και να σφυρηλατηθούν από το πυρ του Αγίου Πνεύματος. Σε μια συζήτηση, ο Καρδινάλιος Τόπο μοιράστηκε μαζί μου ένα όραμα για μια αρχική ενότητα της Εκκλησίας, όπως εκείνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάθε πλευρά θα διατηρούσε κάποια κυριαρχία ενώ θα υπάγετο στο σύνολο κερδίζοντας έτσι πλούτο και δύναμη. Στον Τάφο του Ευαγγελιστή Ιωάννη θυμήθηκα το δικό του μήνυμα αγάπης σαν ένδειξη για όλα αυτά που συμβολίζει η Χριστιανοσύνη, συμπεριλαμβανομένης της Χριστιανικής Ενότητας.

Το προφητικό πνεύμα, συνεχίστηκε το απόγευμα καθώς η Βασούλα υπογράμμισε την επιθυμία πάρα πολλών λαϊκών μέσα στην εκκλησία για αλληλοκοινωνία, και πόσο οι εκκλησιαστικοί ηγέτες πρέπει να ακούσουν τι λεει το Άγιο Πνεύμα και να πράξουν αναλόγως. Έχουμε ανάγκη από μια κοινή ημερομηνία για το Πάσχα και ύστερα ένα κοινό Ποτήριο. Αν τα σημάδια των καιρών δείχνουν προς την Ενότητα, πώς μπορούν κάποιες εκκλησιαστικές αρχές να τα απορρίπτουν; Είναι ο Χριστός μας Θεός διαίρεσης ή ενότητας; Αυτό το μήνυμα κατέληξε με αναφορά προς Εφεσίους 4:4-6, όπου μιλάει για ένα Σώμα και ένα Πνεύμα, έναν Κύριο, μια πίστη, μια βάπτιση, ένα Θεό και Πατέρα όλων.

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ

Την έβδομη μέρα σαλπάραμε για την Πάτμο. Καθώς πλέαμε, τελέσαμε Θεία Λειτουργία στα τρία καραβάκια μας,- ένας λαός προσκυνητών που τρέφονταν στο ταξίδι αυτό, όπως ο λαός του Ισραήλ στο παρελθόν, με ουράνια τροφή. Στο ταξίδι μου, με συνόδευε σε αυτό το στάδιο του προσκυνήματος ένας μοναχός από το Άγιο Όρος , ο οποίος με πληροφόρησε σχετικά με την προσευχή του Ιησού ή την Ευχή όπως λέγεται στην Ορθόδοξη Παράδοση, αυτό το ευλογημένο εργαλείο με το οποίο καλούμε το Άγιο Πνεύμα να κατοικήσει στην ψυχή μας. Αυτό επρόκειτο να είναι μια κληρονομιά απ’ αυτό το ταξίδι, ένα νέο άνοιγμα στη χάρη.

Ενώ υψώνονταν οι Ορθόδοξοι Ύμνοι του Εσπερινού της Πεντηκοστής, οι 500 προσκυνητές μας κατέβαιναν στο μικρό ναό μέσα στο Σπήλαιο της Αποκάλυψης, για να αγγίξουν τη σταυροειδή σχισμή στην οροφή του, όπου ο ευαγγελιστής Ιωάννης λέγεται ότι έλαβε την αποκάλυψη από το Θεό στη Πάτμο «εγενόμην εν πνεύματι εν τη Κυριακή ημέρα.» (Αποκ. 1:9-10)

Από το Σπήλαιο ανεβήκαμε σε μια άλλη εκκλησία της Πάτμου, για να συμμετάσχουμε στον αξέχαστο γάμο του Mark Jordan και της Μαρίας, ανιψιάς της Βασούλας. Στην Ορθόδοξη τελετή, ο γαμπρός και η νύφη φορούν στεφάνια στο κεφάλι που συμβολίζουν την Χριστιανική πρόσκληση να οικοδομήσουν την βασιλεία του Θεού ως σύζυγοι. Αργότερα, στην γαμήλια δεξίωση, ο καρδινάλιος Toppo απευθύνθηκε στον Mark: «δεν μπορείς να πας στο παράδεισο χωρίς τη Μαρία και τα παιδιά σας- και το ίδιο ισχύει για τη Μαρία.» Η Βασούλα στεφάνωσε τους παρόντες επισκόπους και ιερείς με δάφνινα στεφάνια. «…Εσείς, ιερείς, δεν θα πάτε στον παράδεισο χωρίς πνευματικά παιδιά» κατέληξε ο καρδινάλιος με κατηγορηματικό ύφος.

Η όγδοη μέρα ήταν η Κυριακή της Πεντηκοστής. Ο ήλιος ανέτειλε πάνω από τη θάλασσα μπροστά στο ξενοδοχείο Paradise, καθώς πολλοί από εμάς έλεγαν τις πρωινές τους προσευχές. Η Ορθόδοξη Λειτουργία στα Ουκρανικά τελέστηκε κάτω από το μοναστήρι της Πάτμου. Όπως την ημέρα της Πεντηκοστής, που περιγράφεται στις Πράξεις των Αποστόλων, έτσι κι εκεί το Ευαγγέλιο αναγνώσθηκε σε πολλές γλώσσες. Η φράση που έκανε την καρδιά μου να σκιρτήσει ήταν ο παραδοσιακός χαιρετισμός ειρήνης του Ιησού στα Αραβικά από τον Επίσκοπο Riah: salaam aleikum (ειρήνη υμίν).

Αυτή η γιορτινή μέρα έφερε μαζί της λίγο ελεύθερο χρόνο και ευκαιρία για συνομιλία στο μεσημεριανό φαγητό και στο ταξίδι επιστροφής μας στην Έφεσο.

Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΕΝΟΣ ΒΑΘΥΤΕΡΟΥ ΑΓΓΙΓΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ

Η επίσκεψη σε τρεις εκκλησίες της Αποκάλυψης, ήταν ο προορισμός μας για την 9η μέρα ,ξεκινώντας από την Σμύρνη και με μια υπέροχη Λειτουργία στο Ναό της Παναγίας μας του Ροδαρίου . Ο Πατήρ Θεόφιλος μίλησε τελειώνοντας με μια πρόσκληση προς τους λαϊκούς να προσευχηθούν για μια έκχυση του Αγίου Πνεύματος πάνω στον κλήρο. Πολλοί ιερείς ένιωσαν ένα βαθύ άγγιγμα από τον Θεό σε ένα τόπο που στις Γραφές έχει επαινεθεί για τον πλούτο της πίστης του (Αποκάλυψη 2:8-11) Η Σμύρνη κουβαλά τα σημάδια της ταραγμένης ιστορίας της Τουρκίας και της «καμένης γης» που ακολούθησε, και φυσικά οι προσευχές μας ήταν για την θεραπεία των πληγών αυτών.

Δεύτερη επίσκεψη εκείνη την ημέρα ήταν στην Κόκκινη Βασιλική της Περγάμου, όπου η παρέα μου τραγούδησε το Father we adore you, αντηχώντας μέσα στους τεράστιους τοίχους του ναού, εκεί όπου άλλοτε είχε δοθεί προειδοποίηση στην εκκλησία για την ανοχή της σε ψευδοδιδάσκαλους. (Αποκάλυψη 2:12-17). Η Τρίτη επίσκεψη στα Θυάτειρα έπρεπε να εγκαταλειφθεί εκτός από μια πνευματική επίσκεψη με την ανάγνωση των Πράξεων 16:14 και της Αποκάλυψης 2:18-29. Η ανοιχτόκαρδη συμπεριφορά της Λυδίας, τόσο διαφορετική από την εγωιστική της Ιεζάβελ, ανακίνησαν μια πνευματική πρόκληση: ποιο βασίλειο πρέπει να υπηρετήσω όταν επιστρέψω στον κόσμο; Είναι το «γενηθήτω το θέλημά μου;» ή το «γενηθήτω το θέλημά Σου;»

S Έτσι τελειώσαμε το προσκύνημα μας στις Επτά Εκκλησίες, με την προειδοποίηση ενάντια στην απάθεια, όπως είναι γραμμένο στην εισαγωγή του βιβλίου της Αποκάλυψης. Η προσευχή των 500 προσκυνητών στα ερείπια αυτά, τους παρακίνησε να δράσουν ανιδιοτελώς για να διαδώσουν το χαρμόσυνο μήνυμα του Ιησού, ώστε να μην καταρρεύσει και πάλι η Χριστιανική κληρονομιά στις χώρες τους. Στο δικό μας πούλμαν, το μακρύ ταξίδι επιστροφής ήταν γεμάτο χαρούμενες μαρτυρίες. Ένα σημείο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση από όσα ειπώθηκαν ήταν αυτό: η συνταγή για την αγιοσύνη είναι το να επικεντρώνεσαι στις ανάγκες των άλλων.

Αληθινή εν Θεώ Ζωή
ΕΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ

Η Βασούλα σκέφτεται το αύριο, άλλοι το σήμερα. Αυτή ήταν μια φράση που συνόψιζε την ΑεΘΖ- σύμφωνα με τον Ινδό φίλο που μας συνόδευσε στο ταξίδι αυτό. Ασφαλώς αισθανθήκαμε όλοι ότι επί 10 μέρες ζούσαμε την Χριστιανική ενότητα που προσδοκά το μέλλον του Θεού. Αυτή η μοναδική συνάθροιση σε μέρη που έχουν επισκεφθεί οι Απόστολοι, Ιωάννης, Φίλιππος, και Παύλος, ήταν πραγματικά μια ενέργεια προφητική. Ο Θεός μας δένει με το λόγο και τα μυστήρια στις εκκλησίες μας, αλλά δεν μπορούμε να Τον δέσουμε καθώς γυρεύει την ορατή επανένωση του σώματος του Χριστού. Όπως δήλωσε ο Καρδινάλιος Toppo στη Έφεσο, η Αληθινή εν Θεώ Ζωή είναι το μέλλον.

Η θεραπεία των διαιρέσεων του κόσμου είναι θέλημα Θεού αλλά εμποδίζεται από την κατακερματισμένη εκκλησία του Χριστού, το επιλεγμένο όργανο του Θεού. Το κάλεσμα για την αποκατάσταση της ενότητας μέσα στην πίστη των αποστόλων είναι δαπανηρό αλλά απαραίτητο. Ο Θεός ζητά μια νέα υπακοή ανάμεσα στους χριστιανούς που θα καθοδηγήσει τις ενέργειές τους σε μια νέα τάξη πραγμάτων, αφού ο Χριστός είναι Θεός ενότητας και όχι διαίρεσης.

Μέσα σε προνομιούχες μέρες, δεν ξαναθυμηθήκαμε μόνο το αποστολικό κάλεσμα για μια προσωπική ανανέωση στο Άγιο Πνεύμα, αλλά και το επείγον αίτημα του Θεού οι εκκλησιαστικοί ηγέτες να συμφωνήσουν για μια κοινή ημερομηνία του Πάσχα, και να εργαστούν γι’ αυτό, όπου ιστορικές διαιρέσεις γύρω από την Θεία Ευχαριστία θα θεραπευθούν και όλοι οι Χριστιανοί θα είναι ευπρόσδεκτοι να μετέχουν σ’ Αυτήν σε κάθε εκκλησία.

«Το κλειδί είναι η αγάπη» είπε ο Επίσκοπος Couto από το Punjab, καθώς ετοιμαζόμαστε να γυρίσουμε στις χώρες μας. «Να είστε θαρραλέοι και άφοβοι...» ήταν η τελευταία κουβέντα της Βασούλας. Οι προσκυνητές γύρισαν πίσω ενισχυμένοι από το αδελφικό αυτό ταξίδι, το οποίο ήταν μια πρόγευση για τα καλά πράγματα που θα έρχονταν για την εκκλησία και για τον κόσμο, και που φαινόταν ότι έφερνε νέα δύναμη από το Πνεύμα για το έργο της διάδοσης του χαρμόσυνου μηνύματος του Ιησού Χριστού.

π. John Twistleton