17 Januari 1992

Heer van Barmhartigheid, Uw volk heeft troost nodig. Uw Lichaam, verdeeld, zakt weg, en er zijn maar zeer weinigen die U kunnen troosten. Uw volk is wanhopig. Luister daarom, Heer van Erbarmen, en zie ons leed. Amen Doordrenkt van Mijn Bloed ben Ik door alles waarvan Mijn Ogen getuigen zijn en door wat Mijn Oren horen. Dochter, Ik ben van plan jou tot het zwaard van Mijn Woord te maken. Door jou zal Ik de harten van de mensen doorboren, om het Mijn Woord mogelijk te maken diep in hen door te dringen. Mijn Stem zal in hen weerklinken, en ofschoon hun hart geen levensadem in zich heeft, zal Mijn Woord, de gever van het Leven, hun hart nieuw leven geven, zodat een aangename geur eruit zal stromen, die Mijn Wonden zal verzachten. Mijn dochter, moed. Velen zullen doorgaan een onheilig leven te leiden, en velen zullen blijven zondigen en Mijn Heiligheid blijven beledigen, ongeacht Mijn Waarschuwingen, ongeacht de tekenen die Ik vandaag aan de wereld geef. En de boosheid zal doorgaan Mijn Kelk van Gerechtigheid te vullen. Verdorvenheid en Atheïsme, machtswellust en Rationalisme dragen deze mensen met zich mee als een zegelring. Ach, Mijn Vassula... er zal een verlies zijn als nooit eerder gezien werd! De zondaar ligt op de loer voor zijn kans, en hij zal komen als een dief in de nacht! Veelvuldig zal het klagen en jammeren zijn van regeerders, ambtenaren en invloedrijke mensen. Ze zullen allen jammeren! Mijn dochter, hoor Mijn Zuchten, luister naar Mijn Hart. O beminde van Mijn Ziel, kom en troost Mijn Hart, honger naar Mij. Ik ben de Verrijzenis. Bemin Mij. Laat je gebeden als een voorspreken zijn, om je generatie te verdedigen tegen de Toorn van Mijn Vader. Laat je roepen en je gebeden zijn als een pleidooi tot de Vader. Ik, de Heer, zegen je, kind. Kom...