|
Voor de gevangenen van Muntin Lupa - Manilla, Filippijnen Vassula, vrede, Mijn kind. Zeg tegen de gevangenen : wisten jullie niet, hebben jullie niet gehoord hoe de Barmhartigheid Zich diep neerbuigt over de gehele mensheid ? Hier is jullie God, die Zich zo ver neerbuigt vanaf Zijn Troon om jullie te bereiken. om jullie te vertellen over de Grote Liefde die Ik voor ieder van jullie koester. Ik ben jullie God, die spreekt door Zijn instrument, om jullie Zijn Boodschap te geven. Ik ben gekomen om in jullie hart tot jullie te spreken en jullie te troosten, Mijn vrienden. Ik zeg jullie dat de wereld voor Mij niets is. Vreest dus de wereld niet. Komt tot Mij en steunt op Mij, en Ik zal jullie als een herder tot Mijn eeuwige Wateren brengen. Ik zal jullie wonden genezen en ze verbinden. Mijn Ogen verlaten jullie nooit, en Ik zeg jullie dat met Mij jullie tafel altijd welvoorzien zal zijn. Met Mij zullen jullie maaltijd houden, Mijn vrienden. En als de zware beproeving over jullie komt, laat je daardoor dan niet in verwarring brengen, beminden. Telkens wanneer die over jullie komt, kijkt dan naar Mijn Wonden, die jullie genazen en van de Dood gered hebben. Kijkt naar Mij, jullie Verlosser. Kijkt niet naar links of rechts. Volgt Mijn Voetsporen. Jullie zult ze herkennen aan hun bloedspoor. Volgt ze, beminden, en ze zullen jullie leiden naar waar Ik ben. 
Ik zegen ieder van jullie en laat Mijn Zucht van Liefde op jullie voorhoofd achter. De Liefde bemint jullie.  (Voor zuster Theresa, die voor de gevangenen zorgt en die de gevangenen omvormt tot aan God toegewijde mensen.) Ik heb hun een Rots gegeven, en ach! hoezeer bemin Ik deze Rots. Ik, de Heer, zegen haar. En Ik zegen haar omdat ze een woestijn, waar slangen nestelden, veranderde in |
