20 april 1988

Heer, mijn zuster heeft gevraagd of het mogelijk is dat U haar kruisbeeld zegent, zoals U het mijne gezegend hebt, door het te kussen ! Ontvang Mijn Vrede. Ik bemin je. Ik wil dat je Mij volledig waarneemt. Neem Mij waar. Ja, Ik zit naast je. Nu je weet waar Ik ben, til het medaillon en de kruisbeelden op, die Yannula je gegeven heeft, breng ze naar Mijn lippen. Ik zal ze kussen en zegenen. Ga je gang, Ik wacht ... Ja. Ik tilde de voorwerpen een voor een op, en Jezus kuste ze allemaal en zegende ze. Vassula, twijfel niet ... schrijf. Ik vertel je dit: wie er ook van Mij verlangt dat Ik zijn medaillons en kruisbeelden zegen, Ik, de Heer, zal dat graag doen. Kom, twijfel niet. O Heer, help mij dit alles te begrijpen ! Geloof gewoon; wees eenvoudig; wees als een kind. Ik bemin je. Later : Vassula, Ik kan Mijn Tuin helemaal Zelf tot bloei brengen. Ja, Ik kan Mijn Kerk helemaal Zelf vernieuwen. Ik ben Mijzelf genoeg. Ik ben Almachtig. Alles wat Ik van je vraag is liefde. Bemin Mij en sta Mij toe deze dingen met je te delen. O Heer, ik bemin U grenzeloos. Bloem, heb je het niet begrepen ? Heb je het niet gezien ? Kom, Ik zal het je zeggen : sinds het begin van de Tijden heb Ik Mijzelf op verschillende plaatsen geopenbaard; aan verschillende mensen van verschillende leeftijd. Hoe komt het dat jullie Tijdperk Mijn Tekenen niet meer kan zien ? Heb Ik ooit gezegd dat Ik zou ophouden Mijzelf en Mijn Tekenen te openbaren ? Jullie Tijdperk is dood, en het is door hun eigen vingers dat ze zichzelf vernietigd hebben ... Ik ben de Heer der Heren, de Levende God. Waarom willen jullie dat Ik zwijg ? Waarom willen jullie Mij dood ? Vassula, Ik heb je laten zien - en Ik laat het je weer zien - wat er van Mijn schepping geworden is. Begrijp, doordat je met Mij verbonden bent, ben je met Mij rondgetrokken. Ik trek je met Mij mee, doorkruis met je deze wildernis, om je te laten zien alles wat was, wat geweest is en wat er is overgebleven. Ik dun deze doornstruiken uit en snijd deze doornen weg, zodat ze je geen pijn doen, want als ze je zouden raken, zouden ze je steken en snijden, Mijn kind, je in stukken scheuren. Ik ben met je, Ik open de doorgang en maak hem vrij. Ik bemin je grenzeloos, en Ik wil niet dat die doornen je vastgrijpen en je steken op onze weg, en je dodelijk verwonden! Ik weet hoe de benadering alleen al voldoende is om je in een complete doodsstrijd achter te laten. Ik zie dit alles, Mijn Vassula, en Mijn Hart is diep gewond. Maar, beminde, al deze offers zijn niet tevergeefs. Ach, hoezeer bemin Ik je, ziel ... Wie Mij zoekt ZAL Mij vinden. Klopt en Ik ZAL de deur openen. Kom. Ik zal je aan Mijn Tegenwoordigheid herinneren.