11 maart 1988
Profetie

Ere zij God ! Nadat ik de drie gebeden had verricht, hoorde ik hemelse stemmen vanuit de Hemel zeggen : "Ere zij God, aldus was het geschreven". Jezus? Ik Ben. Ik ben je nabij. Bid, beminde, voor de bekering van Rusland. Rusland zal weer tot leven worden gewekt door Mijn Goddelijke Hand en op dit toppunt van Heiligheid - omdat Mijn Hand op haar zal worden gelegd om haar koude hart te verwarmen en haar te doen herleven - zal ze opstaan uit de stilte van de dood en zal haar wereld van duisternis in Mijn wereld van Licht en Vrede komen. Met een luide kreet zal zij uiting geven aan haar vreugde, als zij haar Verlosser aan haar zijde ziet. Ik zal haar tot Mij opheffen en Mijn liefdevlam zal haar hart doen ontvlammen, haar zuiveren en haar in een totale vervoering voor Mij, haar God, brengen. O Rusland ! Mijn Rusland ! Hoezeer bemin Ik je. God sprak weer zoals geen mens kan spreken, maar alleen God, met zoveel liefde. Wat heb Ik geschreid toen Ik zag dat je dood was. Ik heb zoveel bittere tranen van verdriet om jou vergoten, beminde, toen Ik je verloor en heel de Hemel om je rouwde. Waarom, waarom, Mijn beminde, heb je Mij afgewezen en Mijn Hart, dat vol liefde en tederheid was, doorstoken ...? (Ik voelde de Heilige Maria naast mij.) Vrede zij met je, mijn kind. Ik ben je heilige Moeder. Bid voor je zuster, want de Heer is vandaag aan haar zijde, en weldra zal Zijn goddelijke Hand haar kille, dode hart raken. O schepselen ! De Heer zal jullie zo onbeminde zuster doen herleven. Wees waakzaam, dochter, want de tijd van haar glorie is nabij. Petrus ! 1 Mijn zo beminde Petrus. 2 Ja, Vassula, jarenlang heb ik je 3 gesmeekt om Rusland te wijden. Nu hebben de Heer en alle heilige Martelaren je smeekbeden en kreten gehoord; al je offers waren niet tevergeefs, beminde. Alle tranen zijn niet voor niets gestort. Die tranen waren een balsem voor het gewonde Hart van Jezus. Loof de Heer, Petrus - Jezus staat vlak voor jullie deuren en klopt. Vrede zij met je. Vrede zij met jullie allen. Ik bemin jullie allen. 1 Plotseling wendde de Heilige Maagd haar hoofd naar Johannes-Paulus II, alsof hij aanwezig was. Terwijl zij zijn naam uitsprak, klonk haar stem erg lief, maar bedroefd, vol van een speciale liefde voor hem. 2 Maria had geprobeerd haar tranen in te houden, maar ze kon het niet. Ze zei deze woorden in tranen uitbarstend. Ze schreide zeer veel, vergoot veel tranen en ik begon met haar mee te schreien. Ik voelde dat onze Heilige Moeder een zwak heeft voor Petrus. 3 Johannes-Paulus II.