Toen ik de passage over het doodliggende Rusland herlas, schreide ik weer bittere tranen.

Schrei niet, Vassula. Ik heb je verteld dat Ik haar zal doen opstaan.

Ik bemin haar, Heer. Ik voel medelijden met haar. Ik bemin haar.

Bemin haar zoals Ik haar bemin; ze is ook Mijn dochter - jouw zuster.

Heer, zult U naar haar toegaan en haar doen opstaan ? Zal zij naar U terugkeren, Heer ?

Ik zal naar haar toegaan, haar doen opstaan en haar naar Mijn Huis dragen. Ik wil dat al Mijn kinderen haar beminnen; we zullen haar allemaal omringen met Liefde.

Mijn God, zei U dat U Uw Boodschap van de vierde zult voortzetten?

Ik zal doorgaan. Toen Rusland afhankelijk werd van Satan, omdat haar land onvruchtbaar was, bood hij haar de dodelijke vrucht aan, die hij in voorraad houdt voor hen die Ik bemin. Het doodt in etappen - hoe meer men ervan eet, hoe meer behoefte men eraan heeft. Het is dodelijk - het doodt langzaam. Hij voedde haar met zijn vrucht en doodde haar. Ze stierf met deze vrucht nog in haar hand geklemd. Vassula, vertrouw Mij. Ik zal haar doen opstaan. Dochter, wees stil, maak je geen zorgen, laat Mij vrij, en Ik zal Mijn werk voltooien.

Heer, ik maak me zorgen omdat U mij vroeg Uw kinderen van Garabandal te zegenen en hen te doen weten over Uw Boodschap. O Heer, en nu nog Rusland, en U geeft mij aldoor te verstaan dat ik Uw dienaar, Johannes-Paulus, deze Boodschap moet overhandigen, en ik heb van dat alles NIETS gedaan ! Uw Woord is op mij, en het is zwaar te dragen...

Zeg het nu.

Ik wilde zeggen... helemaal alleen. Vergeef mij. ¹

Vassula, Ik draag het met jou; Ik deel Mijn Kruis met jou; Vassula, Ik vergeef je. Ik heb je ook getuigen gegeven die hetzelfde Kruis dragen - je blijft vergeten dat Ik het ben, de Heer, die al deze dingen zal doen, en niet jij. Jij moet Mij beminnen en je met Mij voeden. Kom, Ik zal je Mijn Liefde in je oor fluisteren. Verheug je, dochter, want de Tijd is gekomen. Bemin Mij zoals Ik jou bemin. Ik ben Jezus Christus, beminde Zoon van God en Verlosser. Maak Mijn teken.