Toen ik erover nadacht wat mij te wachten kan staan, raakte ik in paniek ¹. Ik was erg verontrust.

Mijn God, kan ik U niet beminnen zoals ieder ander normaal wezen, op een normale manier? Kunt U mij, mijn beminde God, niet op een normale wijze leiden in plaats van op deze manier? O God, ik voel mij door dit alles zo verantwoordelijk, het is een kwelling te weten dat, ondanks alle genaden die U mij schenkt, ik ellendig, zo zondig en slecht blijf. Waarom Heer, waarom houdt U van mij? Ik kan U niet langer ontmoeten; ik ben U niet waardig; laat mij naar mijn hoek gaan en houd mij niet zo dicht bij U...

Waarom? Waarom?

Mijn God, nee, ik zal U volgen en U beminnen zoals de anderen, op de normale manier.

Beminde, Ik bemin je! ²

O Jezus, ik doe U alleen maar pijn, maar laat mij gaan. Ik zal in mijn ellende blijven, maar ik zal niet ophouden U te eren en U te beminnen. ³

Wacht!

Heer, dit alles ⁴ gaat mijn begrip te boven, het is te veel voor mij!

Nee, dit gaat je begrip niet te boven, niet meer; beminde, ⁵ vijf van Mijn wonden zijn wijdopen; Ik bloed overvloedig; Ik lijd. Je God lijdt. Wil je Mijn Lichaam niet verheerlijken? Vijf van Mijn Wonden zijn open, opdat je ziet hoeveel leed Mijn schepping Mij aandoet. Ik bemin jullie allen, ondanks jullie slechtheid, ondanks jullie falen, ondanks jullie twijfels, jullie onrechtvaardigheid, jullie afwijzingen, jullie scepsis en ondanks jullie onoprechtheid tegenover Mijn Lichaam (de Kerk) ⁶.

Begrijpen jullie het nog steeds niet? Waarom hebben jullie je hart voor altijd voor Mij gesloten? Waarom hebben de meesten van jullie Mij verlaten? Waarom zijn Mijn volgelingen een andere weg gegaan? Waarom hebben zij Mijn tuin verwaarloosd? Waarom hebben zij Mijn bloemen niet begoten? Waarom? Waar zijn Mijn lammeren, Petrus? Zou je Mij willen helpen ze te vinden en ze te verenigen? Kom, Ik zal je helpen ze te vinden. Ik zal voedsel voor hen brengen en ze voeden. Nee, Petrus, je zult in deze woestijn niets vinden; er is niets overgebleven. Het weinige dat over was, is nu dor en uitgeput, want zover als het oog kan zien is er niets dan wildernis. Maar Ik, de Heer, zal uit Mijn voorraad Mijn Brood nemen, en Ik zal je voorraadschuren vullen met Mijn gaven. Ik zal Mijn lammeren voeden. Ik zal deze woestijn bevloeien. Vertrouw Mij, beminde; vertrouw op Mij en Ik zal jullie allen weer verenigen. Tezamen, Mijn Vassula, bloem, Ik zal niet toelaten dat je door hen wordt vertrapt. Ik ben van plan je te gebruiken tot eer en glorie van Mijn Lichaam. Ik, God, bemin je.