In de ochtend, om half drie, werd ik wakker van de dorst met een droge mond en lippen, zo droog als perkament. Jezus zei tegen mij: "Sta nu op en drink, de twee dagen zijn voorbij". Ik ging wat water drinken, niet veel, want ik kon het niet verdragen. Deze ochtend verlangde mijn ziel naar Hem met onvoorstelbare droefheid. Waarom heeft Hij mij gewekt, om mij het voorrecht te ontzeggen bij diegenen te zijn die in Zijn huis leven? Als ze hun voorrecht eens kenden! En ik, door het verlangen in mij te leggen maar mij te verhinderen binnen te gaan en door Zijn Vrede omsloten te worden, moet in plaats daarvan in ballingschap leven en in verleiding komen.

O dochter! Gezegende van Mijn Ziel, gezegende van Mijn Hart; ook uit Mijn binnenste stroomt de pijn, maar Vassula, Ik heb je geschapen om onder de mensen te blijven en één met hen te zijn. Ik bemin je onuitsprekelijk, in een mate waarin genegenheid dwaasheid wordt. Vassula, onuitsprekelijk armzalige, offer jezelf, beminde, en leef temidden van ellendigen en goddelozen, want jij zult Mijn Net zijn. Laat je Heilige Vader Zich verheugen over je vangst; laat Mijn Hart Zich deze keer vullen met blijdschap; breng zielen bij Mij. Bewaar je tranen, want je zult er geen meer over hebben als je oren de schandelijkheden zullen horen die ze over Mijn Moeder zeggen!

Jezus laat niet toe dat hun tong klanken voortbrengt als het tot schandelijkheden komt.

Vassula, Ik, de Heer, zal hun Mijn vergeving schenken, want ze weten niet wat ze zeggen.

Zullen ze het ooit leren, Heer?

Ze zullen het allen leren; elk schepsel zal het leren, vooropgesteld dat ze luisteren. Laat Mij de vraag beantwoorden die je in gedachten hebt.

Maar Heer, U zegt "vooropgesteld", dat betekent dat er zullen zijn die niet luisteren.

Tot Mijn grote droefheid zullen er zijn die hun oren zullen sluiten! Zij die weigeren te luisteren, zullen deze keer niet gespaard worden. Kom nu, sta op en volg Mij.