Vassula, kom Mij ontvangen ¹. Ik zal daar zijn. Verblijd Mij, kom Mij bezoeken! Zeg dat je Mij toebehoort, laat het Mij horen.

Ik ben van U, Jezus, en ik bemin U.

Jarenlang, Vassula, heb Ik op deze woorden gewacht. Bemin Mij nu je Mij toebehoort.

Leer mij U te beminnen zoals U dat wilt.

Vertrouw op Mij, Ik zal het je leren.

Later:

Het verbaast mij nog steeds hoe mijn hand zich beweegt... Weet U dat, Jezus?

Ja, maar ben Ik niet Almachtig? Vassula, wees vredig, wees kalm en rustig zoals Ik.

Ik werd, terwijl ik schreef, twee keer onderbroken door mijn zoon die binnenkwam en de deur hard dichtsloeg, enz. Ik was verward! Te veel lawaai.

Bemin Mij, antwoord Mij!

Ik bemin U, ik bemin U, Heer!

Vervang Mij nooit door iets of iemand anders! Zet Mij op de eerste plaats; kijk Mij als eerste aan en blijf altijd naar Mij kijken. Wees als een spiegel, een weerspiegeling van Mijzelf. Zoek nooit anderen buiten Mij; zoek nooit je oude gewoontes uit je vroegere leven. Ik ben Heilig en de Heer. Ik en jij zijn nu één, en het is Mijn bedoeling je voor Mij alleen te houden en voor eeuwig. Verneder jezelf; leer van Mij, verlang alleen Mij, adem voor Mij, kijk niet naar rechts of links, blijf rechtdoor gaan. Beminde, sta Mij toe je te gebruiken. Houd je aan Mij vast, verruk Mij door je eenvoud van woorden, eenvoud verrukt Mij. Zeg Mij je woorden; laat Mij ze opnieuw horen; zeg tegen Mij: "Ik bemin U, Jezus, U bent mijn vreugde, mijn adem, mijn rust, mijn uitzicht, mijn glimlach".

Dochter, als je tijd zou besteden om na te denken en te mediteren, zou je Mij nog meer verblijden. Je zult Mij vanaf nu zoeken in stilte; bemin Mij in absolute stilte; bid in stilte. Ga Mijn Geestelijke Wereld binnen in stilte. Beloon Mij nu; Ik bemin je. Eer Mij door jezelf aan Mij te geven, mishaag Mij niet. Wees van Mij, beminde, spreek!

Hoe moet ik dat doen in stilte, Heer?

In stilte, door naar Mij te kijken; Ik wil dat je stil blijft, zonder stoornis van enigerlei aard; zoek Mij in stilte.

Helemaal zonder stoornis?

Geen enkele; verlang naar stilte.

Jezus, hoe zou ik die stilte kunnen vinden in een familie, dat is bijna onmogelijk!

Ik zal je haar geven. Ik heb medelijden met je, Vassula! Mijn kleine rest, Mijn mirre, Mijn liefde; wat wil Ik niet allemaal voor je doen! Mijn Hart is vervuld van medelijden met je ellende en je mislukkingen. Ik, de Heer, zal je helpen. Voel je nooit verlaten of onbemind. Weet je hoe Ik Mij voelde die keer dat jij je onbemind voelde?

Waar?

In Mijn Kerk.

Nee, Heer.

Ik voelde Mij opnieuw gekruisigd, gekneusd, gegeseld, bespuwd en weer vastgenageld! Vassula, hoezeer bemin Ik je! Help Mij Mijn Kerk te doen herleven; help Mij door je door Mij te laten gebruiken. Moed, dochter, houd moed.

Naderhand werd mij verteld dat Jezus soms mensen afwijst en de deur voor hen sluit. (In een woordenwisseling met een priester had die mij een passage uit de Bijbel laten lezen over de Kanaänitische vrouw, die Hij had afgewezen. Maar uiteindelijk wees Hij haar niet af, maar daagde haar slechts uit om haar geloof te tonen.) Maar dat wist ik niet, en de priester die mij die passage liet zien, liet mij het slot van het verhaal niet zien. Ik was naar de kerk gegaan en had de H.Communie ontvangen, dus ik voelde, overeenkomstig onze woordenwisseling, dat ik iets had genomen dat niet was toegestaan, dat ik alle wetten van de Katholieke Kerk had gebroken. En dat ik iets had genomen zonder toestemming, maakte dat ik mij zeer slecht voelde. De volgende zondag ging ik naar de kerk; ik stond nabij de deur, dus half buiten de kerk (daar ik mij ongewenst voelde), en omdat ik geloofde dat ik slecht was en dat God erg boos op mij was, ging ik niet met de anderen naar voren om de Heilige Communie te ontvangen, bang dat ik de dingen zou verergeren als ik dat deed.

Nee, je wist ook niet dat Ik nooit iemand afwijs die tot Mij komt. Ik ben Liefde, en de Liefde is er voor iedereen, het hindert niet hoe slecht jullie zijn.