Terwijl ik in Zwitserland verbleef vroeg ik mij af waar ik later zou wonen. We kijken nog steeds rond, zwervend, ronddolend.

Voel Mijn Tegenwoordigheid.

Ik zag hoe Jezus naar Zijn Hart wees.

Je thuis is hier... precies in het midden van Mijn Hart! Dochter, verheerlijk Mij door zielen tot Mij te trekken.

Mijn oudere zus hoorde voor het eerst over deze Boodschap. Ze las de laatste vijf kopieën. De uitwerking daarvan was dat ze een acht jaar durende twist met onze oudste nicht bijlegde. Ze zijn weer goede vrienden. Ik heb er nooit een woord over gezegd. Daarna vertrok ze naar Rhodos, waar ze woont. Die eerste avond sprak ze erover met haar echtgenoot; hij was nog meer onder de indruk dan zij. Ze lazen die avond samen schrift vijf en zes en gingen daarna slapen. Maar hij kon de slaap niet vatten; hij begon te bidden en vroeg God hem zijn zonden te vergeven.
Toen gebeurde er een wonder: God gaf hem hetzelfde visioen dat ik had gezien! Dat van de mooie tuin met die geheel ronde "zon", bewaakt door miljoenen engelen. God liet hem, zoals ik dat deed, binnengaan in dat ronde licht, en toen hij Gods Tegenwoordigheid zo dichtbij voelde, begon hij te beven en te schreien. Hij wekte mijn zus en vertelde het haar. Ze was verbaasd. Ze konden niet wachten tot de volgende ochtend om het mij te vertellen. Ik kocht het boek Enoch, dat ik altijd al had willen hebben, en voordat ik het begon te lezen sloeg ik het open, lukraak, op bladzijde 102, en wat las ik? Enoch kreeg hetzelfde visioen als ik: het heldere, ronde Licht, bewaakt door duizenden engelen! Het was te veel voor een samenloop van omstandigheden, want ik zag dat visioen op 26 maart in Bangladesh. Op 11 april 1987, toen ik in Parijs was, in een bibliotheek, op zoek naar boeken, stuitte ik op een boek met de titel "Metania", en wat mijn aandacht erop vestigde was de omslag. Er stond een afbeelding op van precies dat visioen van mij, van Enoch en van mijn zwager: het ronde licht met de engelen die het bewaakten. Nadat mijn zus afscheid had genomen schreef ik verder en liet God weer mijn hand leiden. God gaf toen aan Strato, mijn zwager, een geschreven boodschap.

Ik bemin Mijn lammeren; verenig Mijn lammeren. Ieder die Mijn Boodschap leest, zal Mijn Brood eten. Ieder die een teken van Mij ontvangt, zal iemand zijn die Ik met Mijn Genade wens te verlichten.

God deed mij begrijpen dat al degenen die Zijn Boodschappen lezen en verlicht worden - zich weer tot God aangetrokken voelen - een voldoende teken zijn dat Hij het is die hen voedt, en dat de Boodschap van Hem komt.

Schets Mijn teken. ¹

Het is verschrikkelijk! Ik ben te realistisch, te sceptisch; ik kan het niet helpen dat ik weer twijfels heb over wat er gebeurt. Waarom, hoe komt het dat zij zo volledig en standvastig geloven en ik zo onbestendig, ik die zo goed weet dat ik mijn hand niet kan besturen en hoe machteloos ik word als God bezit neemt van mijn hand, hoe Hij de pen uit mijn hand kan werpen en hoe Hij die kan bewegen zonder dat ik hem haast aanraak. Het overkomt me; Hij heeft mij zoveel bewijzen gegeven, en kijk, nog steeds golven van twijfels! En bovendien begin ik dikwijls te denken dat ik bezig ben iedereen te misleiden! Er zijn zoveel boodschappen en bewijzen van deze leiding. Ik kan ze niet meer tellen en ze zijn niet eens gepubliceerd!

Beminde, Ik ben Jahweh; geef Mij je zwakten en laat Mijn Sterkte ze tenietdoen.

Wat een geduld moet God met mij hebben om mij te verdragen... Ik denk dat de belangrijkste reden voor mijn twijfels bij mijzelf ligt, want ik ken mezelf; ik vergelijk mijzelf met degenen die een bovennatuurlijke benadering door God hadden en Boodschappen hebben ontvangen. Hoe goed waren die en hoe toegewijd. Dat is het wat mij treft; het is als het vergelijken van de dag met de nacht. Maar ik erken één positief ding: ik bemin God tenminste innig, en niemand kan mij vertellen dat het verbeelding van mij is, of zoals een priester tegen mij zei, dat zelfs dat door de duivel kan zijn ingegeven; als ik zwak zou zijn en zou luisteren naar alles wat ik hoor, zou ik bezweken zijn. Vandaag heb ik van een vrouw gehoord (die Freud is gaan lezen), dat dit alles mijn onderbewustzijn zou kunnen zijn, een liefdescomplex voor God! God te beminnen betekent dus dat we psychisch ziek zijn. Maar haar theorie of die van Freud heeft geen enkele invloed op mij, omdat God mij heeft gewaarschuwd voor deze theorieën, en ook dat ik zal worden beschuldigd. Bovendien heb ik geen speciale voorliefde voor Freud, omdat hij een atheïst was; zelfs Jung heeft zich van hem afgekeerd! Voor Freud schijnen we alleen stoffelijk te bestaan!

Mijn kind, mensen hebben altijd op menselijke wijze geoordeeld. Ik ben een God vol Barmhartigheid en Liefde, maar word zo weinig begrepen.

Maar Heer, U hebt iemand gekozen die "niet goed" is, dat is de reden van mijn twijfels!

Ook jij bent Mijn dochter! Ik bemin zelfs de meest ellendige onder jullie.

Jezus voelde Zich bedroefd en verlangde ernaar te worden getroost. Hij herinnerde mij gedurende deze dagen voortdurend aan Zijn Kruisiging en gaf mij er beelden van. Soms voel ik Zijn Tegenwoordigheid zo volledig, dat ik denk Hem echt te kunnen aanraken; ik zou zo te zeggen de lucht kunnen voelen bewegen als Hij Zich beweegt.