22 maart 1987

Sereniteit is wat Ik bemin. Jij zult met sereniteit werken en niet in haast. Ik ben met Mijn boek teruggekomen. Wat staat er nog meer in dat boek? Ik heb er enkele namen van zielen in geschreven, zielen die Mijn Vlam, de Vlam van Liefde, zullen aanwakkeren. Wil je het punt lezen dat Ik je aanwijs? Ja, Heer, ik heb me zorgen gemaakt om dat boekje dat ik niet kon lezen. Ik weet het. Ik kan het zien; is de kaft slap en goudkleurig? Ja, de kaft is goudkleurig. Kijk erin en lees: "Ik zal van jou Mijn altaar maken, waarop Ik de brandende verlangens van Mijn Hart zal leggen. Mijn Vlam zal in jou leven; put uit Mijn Hart en vul jouw hart. Ik, de Heer, zal Mijn Vlam voor altijd brandend houden". Wil je nu Mijn boek kussen, dochter? Ik deed het. Ik had een vraag... Ik zal het je zeggen. Het is een geestelijke leiding voor Mijn gekozen zielen. Nu weet je het. Later overspoelde mij weer de golf van onzekerheid en twijfel. Vassula, wees niet bevreesd; Ik ben het, Jezus. Luister, beminde, alle openbaringen kennen ook hun lijden. Wat jou betreft is het de onzekerheid die je doet lijden. Heb Ik niet gezegd dat lijden je ziel zuivert? Aanvaard het en laat Mij vrij te doen wat het beste voor je is. Laat Mij in je werken; ben je daartoe bereid? Ik zal het doen als U het bent, Jezus. Ik ben Jezus, je Verlosser. We zullen samen lijden; we zullen samen strijden. Hier, steun op Mij; kom, laten we gaan en samen lezen. Later: Hier ben Ik. Leef voor Mij; verheerlijk Mij door Mij te beminnen. Kom, alles is voor Mijn belangen van Liefde en Vrede; verloochen Mij nooit. De Boze zal altijd proberen tussenbeide te komen om Mijn plannen te verijdelen, maar Ik zal overwinnen, vertrouw dus op Mij. Maar Heer, mag ik mij over sommige dingen beklagen? Voel je vrij tegenover Mij, Vassula. Ik wil U zeggen wat mij dwarszit. Waarschijnlijk is alles wat ik zeg of denk verkeerd, dus alles wat ik zal doen is fout. Het is waar; ik heb geen echte steun; daarmee bedoel ik dat ik hier boodschappen zit op te schrijven die ik van U ontvang. Nu hebben anderen blijkbaar hetzelfde ontvangen als ik: andere openbaringen of boodschappen die van U tot andere mensen kwamen. Maar die mensen verbleven meestal in mannen- of vrouwenkloosters. Ze waren omringd door religieuzen, priesters, bisschoppen, enz. Als deze bovennatuurlijke gebeurtenissen plaatsvonden, werden ze zorgvuldig gadegeslagen en van dichtbij gevolgd; toen was het gemakkelijk om geschriften te overhandigen aan de Oversten, en vandaar aan de Bisschop en dan aan de Paus. Ze hebben het allemaal aanvaard als van U komend. Het kan zijn dat ik mij vergis, maar het leek gemakkelijker voor hen om het te aanvaarden uit eigen kring , van mensen die ze goed kenden. En zo werd het uitgegeven, althans gedeeltelijk. Ze kregen bijval (en werden dus gesteund, want het Woord kan zwaar drukken). En dan ik; ik heb priesters benaderd; ze waren toevallig Katholiek. Voor mij, door doopsel Grieks-Orthodox, is het niet belangrijk wat ze zijn; zelfs wanneer ik Katholiek zou zijn en de priester Protestant. Ik ben niet kritisch; we zijn allen Christenen. Verscheidene priesters zijn er nu van op de hoogte. Ieders reactie verschilt van de andere als de dag van de nacht. Een van hen zegt tot op de dag van vandaag dat het Duivels is; met andere woorden, ik ben bezeten, omdat ik word geobsedeerd door een geest; maar ik weet dat U het bent, Almachtige God. Na een klein stukje te hebben gelezen heeft hij zich een mening gevormd en wil die nooit meer veranderen. Als hij zal begrijpen dat ik niet bezeten ben, zal hij naar voren brengen dat het mijn onderbewustzijn is. Alles zal hij aannemen, behalve dat het van U komt. De reactie van een ander was: "Ja, ga door met schrijven, want het is goddelijk, het komt van God"; dus hij gelooft dat het Gods woord is, maar hij is te druk om verder te vragen of het zelfs te volgen. Dat verbaast mij. Als hij gelooft dat God een boodschap probeert uit te drukken, waarom doet hij dan niet meer moeite om uit te vinden wat het is? Een derde priester was ingelicht en luisterde plichtsgetrouw, nu en dan op zijn horloge kijkend, en zei toen: "Goed, ga door, het is prachtig, ga door met schrijven". Ik vroeg hem om nog eens terug te komen om erover te praten. Ik heb hem nooit meer gezien. Nog een andere priester was op de hoogte gebracht en hij zei, na slechts 'n bladzijde of twee te hebben gelezen: "Ik wil geen oordeel geven, maar wij, Katholieken, zijn gewaarschuwd dat de Boze op dezelfde manier te werk gaat. (Het kan zijn, maar voor hoelang? Totdat massa's mensen tot God terugkeren? Want massa's hebben dat al gedaan, en dit is het begin.) Niet dat ik wil beweren dat het slecht is, maar ons is gezegd voorzichtig te zijn". Dat is niet onredelijk, zei ik, maar dan, als iedereen het over een ding eens is, namelijk: "Dat het bovennatuurlijk is ", waarom nemen ze het dan niet serieuzer en proberen het te begrijpen en te verklaren? Tenslotte zijn het mensen die God zoeken. De eerste, die zei dat het van de duivel kwam, vertelde mij later dat God boodschappen geeft en dat het er heel wat zijn, veel boeken met die boodschappen over heel de wereld, en dat het heel gewoon is. Er is zoveel leiding op bovennatuurlijke wijze, dus is het heel gewoon, maar meestal in hun kring. Een andere priester zei dat ze Goddelijke Openbaringen van het Heilig Hart worden genoemd en dat ze van God komen. Hij gaf mij toen het adres van een professor in de mystiek, tot wie ik mij kon wenden en met wie ik zou kunnen spreken. Ik weet dat als ik "een van hen" was, het voor mij gemakkelijker zou zijn. Het is alleen maar dat ik van buiten hun kring kom, en ook mijn verschijning bevalt hun niet. Ik ben Jezus. Vassula, steun op Mij en rust uit. Tijdperk, o tijdperk, hebben jullie er geloof aan gehecht voordat jullie zelfs een blik op Mijn Woord hebben geworpen? Verheerlijken jullie Mij ogenschijnlijk en bespotten jullie Mij door Mij met tegenzin te verdedigen? Vassula, ik houd van je; steun op Mij, beminde. Heer, er zijn nog andere dingen. Als ik U over mijn gevoelens van twijfel vertel of ze aan U geef, ben ik er bijna zeker van dat ik U verwond door mijn twijfel. En als ik niet twijfel, en U bent niet Degene die deze leiding geeft, verwond ik U daardoor eveneens. Dus wat ik ook doe, ik verwond U, of ik nu geloof of niet geloof dat U het bent; wat ik ook denk, ik doe U pijn, en dat maakt mij bedroefd, want ik wil de laatste zijn die U wondt! Ook hierdoor lijd ik. O dochter, wees niet bedroefd. Geloof nooit dat Ik door liefde word gewond. Alles wat je doet is eten van Mij. Ik ben Jezus, Jezus Christus, en het is Mijn Brood dat je eet, ziel. O beminde ziel, kwel jezelf niet langer; geloof Mij, beminde, en voel je door Mij bemind. Vergeef mij dat ik zo zwak ben. Ik vergeef je volkomen. Voel hoezeer Ik je bemin. Het is jouw zwakheid die Mij het meest aantrekt, je onuitsprekelijke zwakheid! Je armzaligheid is niet te beschrijven. O kom tot Mij, hier in Mijn Hart; laat je ziel helemaal in Mij opgaan. Wees Mijn hemel. Ik bemin je. Ontvang Mijn Vrede.