1 maart 1987
|
Vandaag zei Jezus verschillende malen tegen mij (terwijl ik Hem rondom mij waarnam): "Word het nooit moe te schrijven". Vassula, Ik verlang dat Mijn woorden bij velen bekend worden, woorden die direct van Mijn Lippen komen, want alle openbaringen die Ik je heb ingeblazen zijn van Mij. Ik werk ook op deze manier. Nu en dan kom Ik om alles wat Ik al heb geleerd op te frissen. Ik ben je Verlosser en je altijd nabij, altijd bereid je terug te trekken van het kwaad. Ik kom in de hoop dat Mijn woord de harten zal doordringen en in hen zal rusten. Vassula, wil je voor anderen genoegdoening geven? Wat betekent "genoegdoening" hier precies, Heer? Ik bemin U! Maar ik wil leren U mateloos te beminnen, om in staat te zijn meer genoegdoening te geven. Ik ben alles wat U mij geeft onwaardig; dat weet ik werkelijk als ik mijzelf vergelijk met de nederige en zo toegewijde mensen. Ik ben niet trots op mijzelf dat ik, als het meest armzalige schepsel en veruit de geringste van allen, ben uitgekozen om deze leiding te ontvangen. Ik weet dat ik niet om mijn kwaliteiten ben uitgekozen; integendeel, ik ben uitgekozen vanwege mijn ellende; U hebt dat bevestigd, Heer! |
Ontvang Mijn Vrede, Vassula; je bent ellendig, maar toch bemin Ik je. Geef Mij al je ellende, en Mijn Barmhartigheid zal haar verteren. Voel je door Mij bemind; kom, steun op Mij; hoor Mij; houd Mij gezelschap; vergeet niet dat Ik je Heilige Metgezel ben.