Ik maak mij zorgen om de Boodschappen. Ik voel mij verantwoordelijk. Ik weet niet hoe ik moet werken.

Ik ben Mijzelf genoeg, en Ik ben in staat om zonder jouw hulp al Mijn kinderen te helpen, maar als een Bruidegom wil Ik alles met je delen. Maak je niet bezorgd, want Ik ben Sterkte; beminde, steun op Mij en laat Mij je leiden. Bedenk dat Ik het ben die je deze kracht geef om Mij te ontmoeten. Ik vraag van je Mij trouw te beminnen; bemin Mij vurig en troost Mij als Ik om troost vraag, want velen van jullie verwonden Mij; er wordt dagelijks een zo groot aantal zonden bedreven die Mijn Ziel bedroeven, Mij met bitterheid vervullen, Mijn Kelk met smart vullen; hoezeer hebben ze Mij vergeten! Vassula, als een bruidegom zich gegriefd voelt, tot wie anders dan tot zijn bruid, die hem bemint, zou hij zich wenden om troost?

Ik wil U troosten als ik kan, maar wat moet ik doen? Ik die, ik weet het, onwaardig ben, U ongewild waarschijnlijk pijn zal doen, ontoereikend ben en te verlegen om tot U te spreken, vol onwaardigheid!

Ik weet dat alles wat je gezegd hebt waar is, maar heb Ik je niet gekozen, geheel je zwakheid kennend? Ik bemin je, Vassula, en alles wat Ik van je verlang is een beantwoording van Mijn Liefde.

Ik bemin U zeer. U bent voortdurend in mijn gedachten. Ik leef voor U. Ik bemin U; ik weet niet in welke mate, maar U weet het. Ik kan U alleen vragen mij te leren U meer te beminnen, zodat mijn liefde onmetelijk wordt.

Beminde, leg je hoofd op Mij en laat Mij je zalven met Zuiverheid om een van Mijn verzadigde bloemen te worden, die Mij in zich hebben opgenomen. Kom, Ik zal je voeden, je zult uit Mijn Handen eten. Ik zal je leren Mij meer te beminnen.