Vassula's zending in Azië
(januari 1998)
Deel 2
Toen Vassula besefte dat er geen hoop was, vroeg zij Pater James in haar plaats de toespraken te houden totdat zij kon aankomen. Dus vertrokken Pater James en zuster Johanna naar het klooster. Vassula en haar begeleiders moesten de nacht op het vliegveld doorbrengen nadat besloten was om naar Colombo in Sri Lanka te gaan om daar om visa te verzoeken (Sri Lanka, zoals de meeste andere landen, staat Europeanen toe hun visa te verkrijgen op het vliegveld). Dit alles was zeer ontmoedigend en onverwacht, hoewel we wisten dat dit niet alleen pech was; zoals Jezus zei bestaat er in Zijn vocabulair geen woord "toeval". Met andere woorden, dit alles was ter meerdere eer van God (Joh. 11,15 over de dood van Lazarus. Hoewel door de redding van Lazarus uit te stellen, had God in feite een ander plan.) Natuurlijk wisten wij dat God weet hoe Hij uit het kwaad het goede moet halen. Niettemin zagen we in dit alles de hand van Satan die meende een troef te hebben uitgespeeld. Maar zijn victorie zou maar van korte duur zijn. Zoals Moeder Maria eens tegen Vassula zei: "Jezus zal nooit iets van je vragen dat je zou kunnen schaden" (29 januari 1988). Nog iets anders was voor ons een troost. God had Vassula voorzien van nog andere metgezellen om haar te troosten in deze Getsemane situatie: "Mijn hart is bijna gebroken van verdriet. Blijf hier met Mij waken." (Mt 26,38)
Toen zuster Johanna zich van de situatie bewust werd nam ze de zaken in handen, en zij en Pater James werkten enkele praktische problemen uit om de nieuwe situatie onder ogen te zien. Vassula toont buitengewone vooruitziendheid in haar zending, en had al in Bangladesh aan Pater James gevraagd haar reisplan te kopiëren met belangrijke namen en adressen. Deze waren van onschatbare waarde om de noodzakelijke contacten te leggen om haar zending voort te zetten. Een van de grote zegeningen van deze reis was het feit dat zuster Johanna erin geslaagd was Vassula's toespraak tot de Wereldraad van Kerken in het belangrijkste Engelse katholieke weekblad van India en de rest van het subcontinent opgenomen te krijgen. De prestigieuze "Bombay Examiner" had Vassula's toespraak gekozen tot omslagartikel voor de Week van de Christelijke Eenheid, en het werd vergezeld van een artikel dat duidelijk verklaarde dat Vassula's geschriften in volledige overeenstemming zijn met de Heilige Schrift. Dit artikel zou van onschatbare waarde blijken te zijn om Vassula voor te stellen in dit deel van de wereld en zal verder een kostbare zegen blijven. Het feit dat het werd gepubliceerd is zonder twijfel een van Gods wonderen, want de geschriften van Vassula zijn nog niet wijd verbreid in India.
De volgende dag, 16 januari, arriveerde Pater James op het vliegveld Cochin Kerala, waar Vassula's eerste toespraak was gepland, maar er was niemand om hem te ontvangen. Er was nogmaals verwarring opgetreden. In feite leek ons hele verblijf in India door Satans pijlen in de war gestuurd te zijn. Als we per auto reisden staarden nogal dikwijls de kwaadaardige ogen van de Onida advertenties op ons neer (Onida gebruikt het gezicht van de duivel als zijn advertentielogo). Het is vanwege monsters en bizarre figuren dat de gekruisigde Christus niet welkom is, alsmede Zijn afgezanten. Deze laatste verwikkeling bracht de woorden van de Patroon van Pater James in herinnering: "Mijn broeders, acht het een zeer grote vreugde wanneer gij in allerhande bekoringen valt, want gij weet dat de beproeving van uw geloof de oorzaak is van geduld" (Jac. 1,2-3).
Kerala is een land vol priesters en zusters, dus nam Pater James contact op met een priester die op het vliegveld was en die snel een taxi voor hem organiseerde, die hem naar Palai bracht, waar de organisatoren woonden. Na een rit van twee uur langs kronkelige wegen kon Pater James Pater Kurian Matlon ontmoeten, de directeur van het St. Thomas College. Er werden toen afspraken gemaakt om door te gaan met het programma. Hoewel Pater Kurian Matton verantwoordelijk was voor het programma in het algemeen, werd de taak van het uitwerken van de praktische problemen zoals eten en drinken, verblijf en transport waargenomen door Mr. Thomas Kottukappally en zijn vrouw Leelu.
Ofschoon Pater James nooit had vermoed dat hij de toespraken zou moeten houden, had de Voorzienigheid niet verzuimd hem te voorzien van voldoende materiaal om getrouw 'Het Ware Leven in God' te presenteren. In feite had zuster Johanna hem de toespraak van Vassula in 1992 gegeven en ook de folder over de Trinitaire Spiritualiteit van 'Het Ware Leven in God'. Dit en zijn eigen geheugen omtrent Vassula's laatste bijeenkomsten en Gods onfeilbare genade voorzagen hem van voldoende materiaal voor de toespraken die gepland waren. Zoals Jezus tegen Vassula had gezegd (en dus tegen ons): "Ik ben Mij ten volle bewust van je capaciteit en je wijsheid. Ik weet dat Ik een niets bij Mij heb. Ik zal natuurlijk kiezen voor een niets om Mijn woorden en verlangens over de aarde te zenden zonder de minste ontkenning." (29 mei 1987)
Het bisdom Palai, waar de eerste toespraak was gepland, zou blijken een van de meest Christelijke plaatsen op de planeet te zijn. Er zijn talloze kerken en relikwiekastjes in de vorm van torens te zien als men over de weg rijdt. Het eerste niveau van de toren kan zijn gewijd aan een beeld van St. Josef, het volgende aan Onze Lieve Vrouw, met in de top een beeld van het Heilig Hart. De beelden zijn gewoonlijk levensgroot of groter, en daardoor een indrukwekkend teken van geloof in een land wat niet bijzonder welvarend is.
Als Vassula spreekt over het Tweede Pinksteren waarvoor paus Johannes XXIII heeft gebeden tijdens het Tweede Vaticaans Concilie, merkt zij dikwijls op dat deze zegen niet van de ene dag op de andere komt. Het is reeds begonnen en groeit intens. Vassula vergelijkt het met het getij dat blijft rijzen totdat het alles volledig bedekt. Dit is wat in Kerala lijkt te gebeuren, waar Christenen een vierde deel van de bevolking uitmaken. De meeste Christenen zijn of Syrisch Orthodox of Katholiek van de Syrische of Latijnse ritus. De Syrischen voeren hun bekering terug tot Sint Thomas de apostel. Er zijn overvloedige sporen, van zijn aanwezigheid in Zuid India. Het roepen van de Heilige Harten om eenheid is zo gepast in dit land dat religieus zo verdeeld is. De Heilige Geest van eenheid manifesteert Zich in een dynamische charismatische beweging die mensen bijeenbrengt van alle geloven, inclusief Moslims en Hindoes. Deze bijeenkomsten zijn zowel vroom als enthousiast en er worden veel genezingen gemeld, wat de mensen motiveert om lange afstanden te reizen om ze bij te wonen. Deze soort bijeenkomsten worden dikwijls door duizenden mensen bezocht, en dit waren de soort bijeenkomsten die voor Vassula in Kerala waren voorbereid.
Op 17 januari arriveerden Pater Matton en Pater James bij het Charis Bhawan Centrum. Er waren ongeveer 5000 mensen bijeen. De organisatoren hadden er meer verwacht, maar het bericht dat Vassula niet zou komen had zich verspreid. Voor ons was het spijtig dat Vassula er niet kon zijn om zich tot de menigte te richten en om officieel de verkoop van het tweede deel van Het Ware Leven in God in Malayalam aan te kondigen, de plaatselijke taal. De eerste druk van deel 1 in 2000 exemplaren was volledig uitverkocht in amper twee weken, eind november en begin december. Deze snelle verspreiding is waarlijk een teken van de triomf van de Twee Harten. De mensen van Kerala maken een groot percentage uit van de missie priesters in India. Dus vanuit dit centrum zal zich nu de boodschap verspreiden zelfs naar de verst afgelegen Jungle en de bevolkte steden in deze natie van meer dan 800 miljoen zielen. Bijna allen wachten nog op het horen van het Evangelie. Een half dozijn priesters en veel zusters waren aanwezig op het moment waarop het tweede deel plechtig werd aangekondigd en aan Pater Devasia Kuzhippel werd gepresenteerd, de directeur van de Charis Bhawan. De eerste Indiase editie van 'Het Ware Leven in God' (gedrukt in het Engels) werd ook aan het publiek getoond vanaf het podium en te koop aangeboden in het centrum.
In zijn toespraak begon Pater James met te zeggen dat hij daar was als een "echo" van Vassula, die op haar beurt een "echo" is van Jezus; dus de toespraken waren een "echo" van een "echo". In feite had Vassula in een telefoongesprek verklaard dat zij nu besefte dat het hele visum probleem, dat had plaatsgevonden, weer een andere deur opende. 'Het Ware Leven in God' begint nu aan een periode waarin anderen er op uit zullen moeten gaan zoals Vassula om deze boodschap mee te delen. Vassula merkte op dat deze toespraken geen gewone preken kunnen zijn zoals iedereen die kan houden. Ze moeten bij de boodschappen blijven. Een uur is de juiste lengte om de boodschap te geven, en ze moet worden gepresenteerd op een levendige manier, met andere woorden de boodschappers moeten hun best doen de boodschap voor God te presenteren. Pater James presenteerde in feite eenvoudig materiaal van Vassula's toespraken uit het verleden, speciaal die welke zij gaf in 1992 voor de Wereldraad van Kerken. Hij gebruikte ook de presentatie die te vinden is in het pamflet "Trinitaire Spiritualiteit van Het Ware Leven in God". De mensen waren ontroerd over de boodschappen, en Pater Matton gaf een levendige vertaling die wonderlijk moeiteloos en vloeiend leek.
Dezelfde avond nam Pater Matton Pater James mee voor een bezoek aan de bisschop van Palai, Mgr Joseph Pallichaparampil. De bisschop ontving hem zeer hartelijk. Een anonieme persoon uit Wenen had contact opgenomen met de bisschop over de mededeling van 1995. Pater James bracht hem op de hoogte van de laatste informatie van Kardinaal Ratzinger in oktober 1997. Bij die gelegenheid bevestigde de Kardinaal zijn eerdere verklaring (10 mei 1996) "jullie mogen doorgaan met het bevorderen van haar geschriften". Later slaagden wij er ook in de laatste woorden van de Kardinaal op Internet aan de bisschop te geven.
Op zondag 18 januari (wat de verjaardag van Vassula is en de eerste dag van de internationale bidweek voor de eenheid) werd er een middagbijeenkomst gehouden in de St. Thomas High School. Naast de grootste hal waren een aantal luidsprekers geplaatst buiten de hal en in de omringende kamers. De organisatoren schatten het publiek op 10.000 personen, en er werden 500 boeken verkocht. In een land als India, waar de lonen laag zijn, is het kopen van een boek een groot offer, maar later, tijdens haar bezoek hield Vassula de mensen voor dat zij in haar toespraak aan de mensen slechts een druppel kon geven uit de oceaan die de boodschappen van de laatste twaalf jaar bevatten. Zoals zij verklaarde, als iemand werkelijk gelooft dat deze woorden van God komen, hoe kan hij ze dan negeren? Hoe kan men deze liefdesbrief van God negeren? "Zoals het hert smacht naar de stromende wateren, zo dorst mijn ziel naar U, mijn God" (Ps 42,2).
Grote menigten kan men in deze plaatsen onderbrengen, omdat de mensen allen samengeperst op de grond zitten met geen echte ruimte om te lopen. Een grote plaat van het Heilig Hart domineerde het podium, en Pater James beklemtoonde extra de manier waarop de Openbaringen van de Heilige Gertrudis en later de Heilige Margaretha Maria Alacoque naar deze openbaring van het beminnende Hart van Jezus hadden geleid. De gebruikelijke woorden en zinnen die hij Vassula bij verschillende gelegenheden had horen zeggen. Pater James hield de interesse en het enthousiasme van de mensen levendig. Die avond maakten Pater James en zijn gastheer een pelgrimage naar het graf van de Heilige Alphonsa, een plaatselijke zuster die zaligverklaard werd door Paus Johannes Paulus II. Daar werd om haar zegen gevraagd over de zending van Het Ware Leven in God.
Op maandag 19 januari gingen Pater Kurian Mattom en Pater James naar het Indian Missionary Society Retreat Center in Punnapra, Alleppey. Een menigte van ongeveer 15.000 mensen waren daar verzameld. Elke maandag is daar een grote, enthousiaste bijeenkomst van mensen om het Woord van God te horen. Pater James verklaarde hoe hij aan het begin de idee dat deze geschriften werkelijk van God kwamen had verworpen; hoe Vassula later aan Jezus had gevraagd hem te overtuigen als een bevestiging dat deze geschriften werkelijk van God zijn. Jezus had haar plechtig verzekerd dat Hij hem zou "buigen", en daarom was hij hier nu om te spreken ten gunste van de boodschappen.
Op deze bijeenkomst was Pater James verbaasd te ontdekken dat het derde deel al klaar was, en de organisatoren vroegen hem het officieel te presenteren aan Pater Prasanth, de directeur van het I.M.S. centrum. Aan het einde van zijn toespraak zegende Pater James de mensen met het kruis van Jeruzalem dat Vassula hem eerder had gegeven. Het afsluitende gebed was het gebed om de gave van vroomheid dat Jezus aan Vassula had gegeven: "Heilige Geest, sta mij toe dat ik ook mag groeien in liefde om God te kennen en Zijn Koninkrijk te verwerven." Het was een lange dag mede door de afstanden. Wij verlieten Palai om 9 uur en waren terug om 16.30 uur. De kronkelige wegen maken het rijden gevaarlijk en in de twee uur rijden waren meer bijna frontaalbotsingen dan de meeste mensen beleven in hun hele leven. En toch weer een reden om God te danken!
Hoewel januari de koelere tijd van het jaar is loopt de temperatuur elke dag op tot ongeveer 32 C. Men kan niet anders dan de mensen bewonderen die van zeer ver komen en dan uren en uren doorbrengen in gebed in deze centra. Deze speciale mensen hadden allen gevast. In de avond ontvingen we het blijde nieuws dat Vassula en haar twee metgezellen Madras hadden bereikt en op 20 januari zouden aankomen.
Vassula en haar begeleiders, Erwin Schlacher en Giorgia Braun arriveerden na hun "kruisweg" via Madras. Na twee uur rijden langs kronkelende wegen, en een lunch, vertrokken we naar de gehoorzaal van het St. Alphonsa College. Toen het nieuws zich verbreidde dat Vassula tenslotte was aangekomen, kwamen de mensen van alle kanten naar de plaats, en de gehoorzaal had een overvloed aan publiek. De mensen stonden op de veranda en in de ruimten rond de aula. Er waren veel zusters aanwezig en op de eerste rij zaten een aantal priesters. Een koor had muziek voorbereid, zowel in het Engels als in de lokale taal. Zuster Jessy Maria, de directrice van het college, hield de welkomsttoespraak. De aanwezigen luisterden in opgetogen aandacht tijdens de toespraak van Vassula.
Tijdens deze toespraak sneed Vassula een onderwerp aan dat gewoonlijk niet ter sprake komt. Zij sprak over de noodzaak van verzoening en vrede tussen de gebedsgroepen. Dit is iets dat enig commentaar veroorzaakte, en de plaatselijke mensen erkenden dat dit in feite een toepasselijk thema was. Een ander thema was er een dat Vassula dikwijls ter sprake brengt in haar toespraken: de noodzaak van edelmoedigheid. Zij gaf voorbeelden uit haar eigen leven waarin zij dingen had opgegeven die haar dierbaar waren, en zij toonde dan aan hoe snel God haar edelmoedigheid had beloond. In feite vraagt Vassula's zending een grote offergeest. De vraag die Jezus haar lang geleden stelde: "Wil je Mij dienen?" is nog steeds een dagelijkse realiteit, want haar hele leven is nu in beslag genomen door haar zending. Hoewel God Zich nooit mengt in haar familieleven, wordt de rest van haar tijd en energie opgeslokt door dit werk. Zoals Hij zegt: "Gods tred is snel."
Het is ook een moeilijke zending. Deze bepaalde reis hield veel reisuren in, en de dagen die voorafgingen aan haar aankomst in Kerala, waren bijzonder moeilijk toen zij het probleem van de visa probeerden op te lossen, en hoe het best en langs de snelste weg op de bijeenkomst aan te komen om geen kans verloren te laten gaan om Gods boodschap van liefde te verkondigen. Bijna niemand kan werkelijk begrijpen wat het betekent "te leven uit een koffer" gedurende zoveel dagen per jaar. Ieder houdt ervan zijn omgeving, voedsel, kleren en plannen etc. onder controle te houden. Vassula leeft op veel manieren het moeilijke leven van de eerste apostelen, die accepteren moesten wat hen werd geboden en wat mogelijk was onder de gegeven omstandigheden. Zoals Sint Paulus het stelt, moet zij op velerlei manieren "alles zijn voor iedereen". Deze toespraak b.v. vond plaats na een moeilijke reis, en toch, direct na de lunch moest zij op weg gaan naar de geplande plaats. Zoals Jezus ooit tegen haar zei: "Je zult op Mij lijken; wees een slachtoffer van Liefde." (5 oktober 1987)
terug naar de pagina reisverslagen